Τα ενδοπαράσιτα, ή κοινώς «σκουλήκια», είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους εχθρούς της υγείας του σκύλου μας. Παρόλο που συχνά δεν φαίνονται με γυμνό μάτι, η δράση τους μπορεί να προκαλέσει από απλή αδιαθεσία μέχρι σοβαρά προβλήματα στα ζωτικά όργανα.
Ακολουθεί ο οδηγός για να αναγνωρίσεις τα σημάδια και να δράσεις έγκαιρα.
1. Τα συμπτώματα που «φωνάζουν»
Πολλές φορές ο σκύλος μπορεί να είναι φορέας χωρίς να δείχνει άρρωστος αμέσως. Ωστόσο, πρόσεξε τα εξής:
- Αλλαγές στα κόπρανα: Διάρροια, αίμα, βλέννα ή ορατά λευκά σημάδια (που μοιάζουν με κόκκους ρυζιού ή μακριά μακαρόνια).
- Το «σύρσιμο» στα οπίσθια: Αν ο σκύλος σέρνει το πίσω μέρος του στο πάτωμα, συχνά οφείλεται στον ερεθισμό που προκαλούν τα παράσιτα.
- Πρησμένη κοιλιά: Πολύ συνηθισμένο στα κουτάβια, τα οποία φαίνονται «γεμάτα» ακόμα κι αν το υπόλοιπο σώμα τους είναι αδύνατο.
- Θαμπό τρίχωμα: Τα παράσιτα κλέβουν τα θρεπτικά συστατικά, αφήνοντας το τρίχωμα άγριο και ξηρό.
- Βήχας: Ορισμένα είδη σκουληκιών (όπως οι αγκυλόστομοι) ταξιδεύουν μέσω των πνευμόνων.
2. Οι Πιο Συνηθισμένοι “Εισβολείς”
Δεν είναι όλα τα σκουλήκια ίδια. Τα κυριότερα είδη που συναντάμε είναι:
- Ασκαρίδες: Μοιάζουν με σπαγγέτι και μεταδίδονται συχνά από τη μητέρα στο κουτάβι.
- Ταινίες: Μεταδίδονται κυρίως μέσω των ψύλλων. Αν ο σκύλος σου έχει ψύλλους, κατά 99% θα αποκτήσει και ταινία.
- Αγκυλόστομοι: Μικροσκοπικά αλλά επικίνδυνα, καθώς τρέφονται με το αίμα του ζώου, προκαλώντας αναιμία.
- Σκουλήκι της καρδιάς (Dirofilaria): Μεταδίδεται από τα κουνούπια και είναι η πιο επικίνδυνη μορφή, καθώς προσβάλλει απευθείας την καρδιά.
3. Η διαδικασία της αποπαρασίτωσης
Η πρόληψη είναι πάντα φθηνότερη και ασφαλέστερη από τη θεραπεία.
- Χάπια ή Πάστες: Ο κτηνίατρος χορηγεί ειδικά σκευάσματα που σκοτώνουν τα ενήλικα παράσιτα στο έντερο.
- Πρόγραμμα: Για τα ενήλικα σκυλιά, η εσωτερική αποπαρασίτωση πρέπει να γίνεται συνήθως κάθε 3-4 μήνες.
- Συνδυαστική δράση: Επειδή οι ψύλλοι μεταφέρουν παράσιτα, η εξωτερική αποπαρασίτωση (αμπούλες, κολάρα) πρέπει να πηγαίνει πακέτο με την εσωτερική.
- Tip: Μην ξεχνάς ότι ορισμένα ενδοπαράσιτα είναι ζωοανθρωπονόσοι, δηλαδή μπορούν να μεταδοθούν από τον σκύλο στον άνθρωπο (ειδικά στα παιδιά). Γι’ αυτό, το πλύσιμο των χεριών μετά το παιχνίδι είναι απαραίτητο.
